malena's blog

There is not in the wide world a valley so sweet
As that vale in whose bosom the bright waters meet;

" alt="" />

Green Buddhas
On the fruit stand.
We eat the smile
And spit out the teeth.

Svjedok je bio vozač kombija kojim je pripadnicima Vojske bosanskih Srba, u vrijeme masakra u Srebrenici, dovozio hranu i piće.

U ključnom dijelu svjedočenja je rekao da je prisustvovao ubijanju mladića i odraslih Muslimana. Transportovani su na jednu poljanu i tu ubijani. Njiva je već bila pokrivena leševima kada je svjedok prisustvovao tom događaju, jednom od onih događaja koji mijenjaju život:

" alt="" />

" alt="" />

Pre neku noc, ne mogu da spavam i lutaju mi tako misli dok mis otvara kojekakve prozore na netu. Pomislim vreme je naci novi posao, od ovog vise nema vajde, treba menjati. Odem na infostud i gle kao narucen za mene poslic, sve po taman izuzev rada u office 5 dana x 8 sati u nedelji. Firma ogromna, biznis razgranat na hiljadu strana, jedna od “postenih”.

Verovali ili ne, biljke su brbljivice. Stalno imaju nesto da vam saopste.
Brbljaju na univerzalnom jeziku, alelohemijskom, te ih svi organizmi, zivi i nezivi potpuno razumeju.
Mi cemo se baviti “terpenoidnim”, jednim od mnogobrojnih alelohemijskih, jezika .

Slova su atomi ugljenika, vodonika, kiseonika i jos po neki element iz Periodnog sistema.

Polazimo od pocetne kombinacije, tzv. prekursora ili sloga koji se sastoji od 5C cije je ime izopren.

LJELJENI

Bilo mi je krivo sto
ne odgonetnuse jezika
kojim bi mogli
razgovarati sa stablima
u sumi

Njima Ljudima
Pa donesose ognjeve
i spalise sumu
do korijena
te iz nje izletjese
vitorozi ljeljeni
u trku
I rastrkase se
na sve cetiri strane

Gonili su ih
bezdusno
u hajci sto je rasla
ali se oni
posakrivase
vjesto
u iskrslo kamenje

Koje ni vatra
ne mogase
da opepeli

Tu se utisucise
i mladi sad uporno
cekaju
da nova suma
naraste i da se
ponovo nasele

U ono okrilje
iz zapamcene price
iscezlih otaca
i djedova.

205. Između 1000 i 1500 muškaraca bosanskih Muslimana iz kolone, koji su bježali kroz šumu i bili zarobljeni i zatočeni na poljani kod Sandića, poslijepodne 13. jula 1995., autobusima ili pješice je odvedeno u skladište u Kravici.[567] Oko 18:00 sati, kad se skladište napunilo, vojnici su počeli da unutra ubacuju ručne bombe i pucaju direktno u ljude nagurane u skladištu. Svjedok J, jedan od preživjelih, prisjeća se:

Konvencija o sprečavanju i kažnjavanju zločina genocida UNa definiše genocid kao:
1. potpuno ili delimično uništavanje neke nacionalne, etničke, resne ili verske grupe u nameri da se pripadnici grupe ubijaju ili
2. da se članovima grupe nanose teške telesne i duševne povrede ili
3. da se grupa stavi u takve životne uslove koji bi doveli do njezinog potpunog ili delimičnog istrebljenja.

Danas je 13. jun 2008.
Danas mostarci započinju dvodnevno obeležavanje 16. godišnjice oslobođenja Mostara od srpsko-crnogorske agresije.

Dalje sledi priča jednog mostarca o početku agresije.

Podizanje tenzije je započelo čim su rezervisti JNA došli. To je bilo 1991. u septembru, oktorbru.

25. 05. 1995. godine, oko 9 sati uveče, sa planine Ozren,bosanski Srbi su jednom granatom ubili:
1. Suzan Abulismail, 15 godina
2. Edina Ahmetašević, 20 godina
3. Elvis Alagić Enko, 17 godina
4. Admir Alispahić, 24 godine
5. Lejla Atiković, 14 godina
6. Asmir Bakalović, 19 godina
7. Adnan Beganović, 16 godina
8. Damir Bojkić, 27 godina
9. Indira Borić, 36 godina
10. Ilvana Bošnjaković, 17 godina
11. Elma Brguljak, 20 godina
12. Lejla Bučuk, 16 godina
13. Sanja Čajić, 17 godina
14. Selma Čaušević, 17 godina
15. Amir Čekić, 21 godina

yesterday i got so old
i felt like i could die
yesterday i got so old
it made me want to cry
go on go on
just walk away
go on go on
your choice is made
go on go on
and disappear
go on go on
away from here

and i know i was wrong
when i said it was true
that it couldn't be me and be her
inbetween without you
without you

yesterday i got so scared
i shivered like a child
yesterday away from you
it froze me deep inside
come back come back
don't walk away
come back come back
come back today
come back come back
why can't you see?
come back come back
come back to me

U mom širokom sokaku, koji je često bio zasipan peskom sa obližnje peščare i prošaran desetospratnicama i kućicama sa baštama (tada bile pune jabuka, trešanja i onog baštenskog šarenog zelja kojeg više nigde ne viđam) a Dunav bio i ostao na nepunih 200 m, jedan od kasnije slavnih komšija mi je bio Ivan Fece.
U toj peščari, koja se prostirala na današnjim Limanima (3 i 4) sa špicem do Ribarca, mi, deca smo najviše vremena provodili.
Peščara je izgledala kao prava mini pustinja, sa naboranim dinama a u onom špicu je bilo živog blata i baruština.

Tuzla, 16. 04. 2008.

Treba da upišem dete u školu, prvi razred osnovnog obrazovanja.
Osnovna škola „Žarko Zrenjanin“ u Novom Sadu je u vrtiću samu sebe „promovisala“ i tamo čujem da će se deca podvrgnuti testiranju. Dete, odnosno roditelji, može da aplicira u više škola ali pre upisa dete mora da prođe test iako roditelji, odnosno dete, još uvek nisu doneli konačnu odluku.

Nekom zabranjuju zvezde.
Nekome krila.
I laste

Ja ne zabranjujem nista.
Sme se sve sto se ne sme.
Samo jedno te molim:
pokusaj da ne rastes
ni mrvu svima za inat,
do kraja ove pesme.
U toj se pesmi zivi
slobodno,
lepo
i ludo.
Mozes da izmisljas.
Mastas,
Da radis sve naopako.

U njoj i najvece cudo
prestaje da bude cudo,
jer sve sto pozelis
kad zazmuris
- ostaje zauvek tako.

Isturi hrabro i divno
prkose detinjaste
i lazi i sebe samog.
Sme se sve sto se ne sme.

I sme se vise od svega!

Jedini: nemoj da rastes
za inat i tebi i meni
do kraja ove pesme.