Karavan Zena u crnom
Da se nikada ne zaboravi!
16 godina od zločina u Višegradu
Na poziv Udruženja porodica nestalih lica i civilnih žrtava agresije 'Višegrad 92' Žene u crnom se pridružuju obeležavanju stradanja bošnjačkog civilnog stanovništva sa područja opštine Višegrad koje se održava 25. maja 2008. godine. Tim povodom će biti održan komemorativni skup pod nazivom 'Da se nikada ne zaboravi' i sa mosta Mehmed paše Sokolovića u Višegradu u reku Drinu biće spušteno 3000 ruža u znak sećanja na 3. 000 ubijenih i nestalih.
Našim prisustvom komemorativnom skupu, kao i prošle godine, izražavamo podršku, solidarnost i saosećanje sa porodicama žrtava. Ovim činom nastavljamo našu praksu posećivanja mesta zločina počinjenih u naše ime, uz zahtev za poštovanjem dostojanstva žrtava, pre svega posredstvom ispunjavanja pravde za žrtve, koja je moguća kažnjavanjem počinilaca ovog brutalnog zločina.
Zločin je počinila Višegradska brigada Vojske Republike Srpske, koja je bila pod komandom Užičkog korpusa Vojske Jugoslavije, što ukazuje na direktnu umešanost tadašnjeg srpskog režima i u zločine u Višegradu.
Odgovornost za ovaj i za ostale zločine u istočnoj Bosni snose režim S. Miloševića i država Srbija, koji su zločine planirali, organizovali i izvršili zajedno sa Vojskom Republike Srpske. Nažalost, ni posle smene tog režima ne postoji politička volja da se raskine sa poricanjem ili umanjivanjem zločina, niti sa slavljenjem zločinaca kao nacionalnih heroja.
Zato i ovom prilikom ponavljamo zahteve za odgovornošću i za kažnjavanjem svih organizatora, nalogodavaca i izvršilaca zločina.
Ovim činom obeležavamo i 24. maj – Međunarodni dan ženskih akcija za mir i razoružanje, kroz akcije ženske solidarnosti i građanske odgovornosti prema žrtvama zločina počinjenim u naše ime. I još jednom naglašavamo: bez suočavanja sa zločinačkom prošlošću u Srbiji ne može se postići pravedan mir ni stabilnost u regionu kao ni moralna obnova poremećenog vrednosnog sistema u Srbiji.
U Beogradu, 24. maja 2008.
Žene u crnom
politička volja
Valjda će i na ovim prostorima jednom, nekako ta čuvena politička volja evoluirati iz amebe...
Pozdrav i podrška ovakvim akcijama!
Srđa Popović u E-novinama
E-novine: Vidite li bilo kakvu nameru da dođe do suočenja sa ratnim zločinima, ili možemo da govorimo o sporadičnim „incidentima” kakve su nevladine organizacije?
Srđa Popović: Pitanje ratnih zločina stavljeno je van društvenog fokusa, jer većina građana ne želi da o tome razmišlja. To je i razumljivo, jer je reč o traumatičnom iskustvu koje se svesno potiskuje. Sve je to povezano sa bolnom prošlošću: kad je bio trenutak da se ljudi usprotive ratu, izabrali su da podrže rat ili da se prave da “ništa ne znaju”. Srpsko društvo teži amneziji, ljudi bi voleli bi da zaborave ono što se desilo, ali je to je i opasno i nemoguće – ako se priklone amneziji, onda nikad neće razumeti zašto nam se događa ovo što nam se događa. Nedavno sam pročitao stav s kojim se slažem, otprilike, mi vrištimo što se jednoj demokratskoj zemlji otima deo teritorije – pa, da je ona bila demokratska kad se to dogodilo, kad su strane trupe ušle na Kosovo, ne bi ništa izgubila! Besmisleno je, dakle, koristiti alibi da je država danas demokratska i da je neprimerno da joj se sve ovo dešava, jer čitavu situaciju možemo da uporedimo sa principom da lopov danas kaže “e, sad sam pošten”, ali to ne znači da za ono što je prethodno ukrao neće odgovarati. I ljudi i nacije plaćaju za svoje postupke, sve ima svoju cenu.
Izvor: E-novine
Lelek: Trinaest godina zatvora
Sud BiH izrekao presudu na osnovu prve optužnice kojom je neko terećen za silovanja na području Višegrada.
BIRN – JUSTICE REPORT – 23.05.2008 - Sud Bosne i Hercegovine izrekao je prvostepenu presudu Željku Leleku kojom je osuđen na 13 godina zatvora za zločine protiv čovječnosti počinjene tokom 1992. godine u Višegradu.
“Sudeće vijeće smatra da je ova kazna adekvatna težini počinjenog djela”, obrazložio je predsjedavajući Vijeća sudija Hilmo Vučinić.
Na osnovu iznesenih dokaza, te analiza i uviđaja na licu mjesta, Vijeće je zaključilo da je Lelek kriv po tri od četiri tačke optužnice, koje podrazumijevaju protjerivanja, silovanja, seksualna zlostavljanja i nezakonita zatvaranja Bošnjaka sa područja Višegrada.
Tako je Lelek proglašen krivim što je, kao pripadnik rezervnog sastava policije, u junu 1992. godine saučestvovao u odvođenju Hasana Ahmetspahića i Naila Osmanbegovića iz mjesta Crnča, te za seksualno zlostavljanje Zejnebe Osmanbegović, koja je bila i svjedokinja na suđenju.
Također je proglašen krivim za silovanja dviju svjedokinja tokom juna 1992. godine. Obje su bile zatočene u “Vilinoj vlasi”, objektu koji je do rata bio lječilište, a u toku rata pretvoren je u svojevrstan logor za žene, i iskaze su dale kao svjedokinje Tužilaštva.
Zatočenice su u "Vilinu vlas" najčešće dovodili pripadnici jedinice “Beli orlovi”, kojom je komandovao sadašnji haški osuđenik Milan Lukić.
Lelek je također proglašen krivim za protupravno zatvaranje civila u prostorijama Stanice policije u Višegradu, ali je oslobođen za podtačku u kojoj se teretio za zlostavljanje jednog od zatočenika.
Nalazeći da nisu čuli dovoljno uvjerljive dokaze, Vijeće je Leleka oslobodilo dijela optužnice kojim se teretio za učestvovanje u odvođenju i ubistvima grupe muškaraca na obali rijeke Drine.
Oslobođen je navoda optužnice da je učestvovao u protjerivanju porodica Tabaković, Cocalić i Memišević. Vijeće je utvrdilo da su članovi ovih porodica bez sumnje protjerani, muškarci ubijeni, ali da svjedoci koji su o tome govorili nisu sa sigurnošću identifikovali Željka Leleka kao saučesnika.
Oslobađajuću presudu Vijeće je donijelo i u vezi sa dvjema podtačkama u kojima se teretio za silovanja.
Sudsko vijeće je donijelo odluku prema kojoj troškovi suđenja, u dijelu koji je osuđujući, padaju na teret optuženog. O visini troškova Sud će odluku donijeti naknadno.
Oštećeni koji su tražili nadoknadu za svoj materijalni gubitak, upućeni su na parnicu.
Suđenje Željku Leleku počelo je 2. maja 2007., a uhapšen je 5. maja 2006. godine. Vrijeme koje je proveo u pritvoru bit će uračunato u izrečenu kaznu.
Lelek je do hapšenja bio aktivni policajac u Višegradu. Nakon hapšenja, do završetka procesa i izricanja pravosnažne presude, Lelek je suspendovan sa svog radnog mjesta.
Obje strane imaju pravo žalbe na presudu.
Optužnica protiv Željka Leleka prva je koja tretira silovanja žena u Višegradu tokom rata.